شاطر رحمان؛ نان‌آور ایتام ری بود

همشهری آنلاین – حسن حسن‌زاده: یاد نانوایی مرحوم شاطر رحمان در ذهن قدیمی‌های محله صفائیه و حوالی کارخانه سیمان ری، با بوی دل‌انگیز نان تازه و طعم نان‌های توتک زنده می‌شود؛ خاطره‌ای که با صدای ورز دادن خمیر در سپیده‌دم و دستان پرتوان حسن خلیفه گره خورده بود.

به روایت محسن ماجدی، این نانوایی در دهه ۱۳۳۰ به همت صادق روستایی شکل گرفت و به‌تدریج به پاتوق اصلی کارگران کارخانه‌های اطراف تبدیل شد. پس از او، شاطر رحمان که شاگردی وفادار بود، اداره نانوایی را بر عهده گرفت و با روحیه خدمت‌گزاری، جایگاه ویژه‌ای میان مردم پیدا کرد.

فعالیت نانوایی از پیش از سحر آغاز می‌شد تا کارگران پیش از رفتن به محل کار، نان روزانه خود را تهیه کنند. در کنار این، شاطر رحمان با در نظر گرفتن شأن خانواده‌های کم‌بضاعت، کوپن‌هایی برای دریافت نان در اختیارشان قرار می‌داد. او حتی فراتر از این عمل می‌کرد؛ نان‌ها را در سبدهای حصیری می‌گذاشت و به کودکان یتیم می‌سپرد تا در مکان‌هایی مانند حرم شاه عبدالعظیم و چشمه‌علی بفروشند و درآمدی برای خود به دست آورند.

بسیاری از این کودکان نیز در همین نانوایی با حرفه نان‌پزی آشنا شدند و بعدها کسب‌وکار مستقلی راه انداختند. نانوایی شاطر رحمان علاوه بر مردم محله، نیاز قهوه‌خانه‌ها، مسافران و زائران را نیز تأمین می‌کرد.

در میان محصولات شاطر رحمان، نان توتک شهرتی خاص داشت؛ نانی کوچک‌تر از حد معمول که هم برای جلوگیری از اسراف و هم به‌دلیل قیمت مناسب، مورد استقبال خانواده‌ها قرار می‌گرفت و به بخشی از خاطرات شیرین روزهای گذشته تبدیل شده است.